Στάβρη Μάρκο
Δημοσιογράφος
Η νέα εδαφική διαίρεση στην Αλβανία έχει αμφισβητήσει βαθιά την αξιοπρέπεια του ελληνικού κράτους, καθώς η αλβανική ηγεσία καταστρέφει έναν από τους σημαντικότερους ιστορικούς θύλακες, το προπύργιο του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού, επιτρέποντας τον αποικισμό του και την οριστική εξαφάνιση της ύπαρξης του ελληνικού παράγοντα στην περιοχή της Χιμάρας.
Η πρόταση που έχει κατατεθεί για τη Νέα Εδαφική Διαίρεση της Αλβανίας, η οποία δεν έχει καν συζητηθεί στην κοινότητα, στοχεύει να συμπεριλάβει τη Χιμάρα, κομμένη στη μέση από την ακτογραμμή του Ιονίου Πελάγους, στην περιοχή της Αυλώνας, όπως ήταν κάποτε κατά τη διάρκεια μισού αιώνα δικτατορικού καθεστώτος.
Η Χειμάρρα γίνεται επίσης δεκτή από Αλβανούς ακαδημαϊκούς, οι οποίοι παρουσιάζουν την περιοχή ως αντιστασιακό έδαφος στην οθωμανική κατοχή και υπερασπιζόμενοι τις αξίες του Χριστιανισμού, με τη μορφή ανεξάρτητης περιοχής για 500 χρόνια, αλλά ακόμη και αυτό το γεγονός δεν πείθει τον μεγάλο ζωγράφο να την διαμελίσει.
Το 2017, μια σειρά διαμαρτυριών της ελληνικής κοινότητας της Χιμάρας οδήγησε στις μεγαλύτερες συγκρούσεις στα 35 χρόνια της μετακομμουνιστικής διακυβέρνησης εναντίον της κυβέρνησης του Έντι Ράμα, ο οποίος κατάφερε να εγκρίνει, με κυβερνητική απόφαση, τη λεηλασία των περιουσιών της Χιμάρας για να τις δώσει σε Αλβανούς ολιγαρχικούς πελάτες. Η τότε κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ακύρωσε την έγκριση του Πρωτοκόλλου Φιλίας Αλβανίας - Ελλάδας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αποφάσεις της αλβανικής κυβέρνησης να εκδιώξει τους Χειμαριώτες από τα εδάφη τους.
Το 2022, ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης πραγματοποίησε μια πολύ σημαντική επίσκεψη στη Χιμάρα, σπάζοντας τον μύθο της μη αναγνώρισης των Ελλήνων σε αυτήν την περιοχή, υποσχόμενος εθνική προστασία για τη Χιμάρα, αλλά φαίνεται ότι αυτή η υπόσχεση έχει ξεχαστεί.
Μετά το μπλοκάρισμα των Στρατηγικών Επενδυτών από την ΕΕ και το Υπουργείο των ΗΠΑ, το οποίο αποτελεί μια ανέντιμη επινόηση για να καλυφθεί ο αλβανικός αλυτρωτισμός και το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στην περιοχή της Χιμάρας από την αλβανική ηγεσία, ξαφνικά εφευρέθηκε μια άλλη μορφή λεηλασίας της Ιονίου περιοχής, το «Πακέτο του Βουνού», το οποίο έδωσε στους Αλβανούς πελάτες, γη καθώς και σε στρατηγικούς επενδυτές, με 1 ευρώ τετραγωνικό μέτρο, μεγάλες εκτάσεις.
Η προσδοκία να αναδειχθεί η Χιμάρα ως μια κοινότητα της οποίας τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες παραβιάζονται, προφανώς δεν αποτελεί προτεραιότητα των ευρωπαϊκών δημοκρατιών, οι οποίες προωθούν διαφορετικά πρότυπα για τους Αλβανούς στα Βαλκάνια και άλλα για τους Έλληνες της Αλβανίας. Το άνοιγμα των κεφαλαίων της Αλβανίας στην ΕΕ δεν αποτελεί είδηση, καθώς η ηγεσία της Έντι Ράμα, βυθισμένη σε μια βαθιά κρίση κυβερνητικής διαφθοράς, δεν ανησυχεί ούτε την ΕΕ ούτε την ελληνική κυβέρνηση, η οποία έχει αποστασιοποιηθεί από τη Χιμάρα.
Αλλά δεν σταματά εκεί. Το Δημοτικό Συμβούλιο της Χιμάρας, ένας οργανισμός με επαρχιακή πλειοψηφία και πιστός στον ηγέτη Έντι Ράμα, ενέκρινε μια απόφαση που έδωσε το δικαίωμα στον Δήμαρχο της Χιμάρας, Βάνγκιελ Τάβο, να συστήσει μια ιδιωτική εταιρεία για τη διαχείριση 78 εκατομμυρίων ευρώ από τα κεφάλαια του Δήμου Χιμάρας για το έτος 2026, τα οποία έχουν τριπλασιαστεί ως αποτέλεσμα του ξεπλύματος χρήματος μέσω Στρατηγικών Επενδυτών και της αύξησης των πλασματικών εσόδων από το δημοσιονομικό καθεστώς στην Αλβανία.
Τίθεται το ερώτημα:
Θα συνεχίσει η ελληνική κυβέρνηση να κρύβεται πίσω από το ένδυμα της ΕΕ, επειδή με την Αλβανία θέλουμε να την ενσωματώσουμε στην ΕΕ και από την άλλη πλευρά, γίνεται μέρος της αλυτρωτικής ηθικής του Έντι Ράμα, να εξαλείψει ένα από τα κέντρα του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού στην Ευρώπη, τη Χιμάρα;
Θα μπορέσει να παρέμβει για να αφήσει τη Χιμάρα, έναν Δήμο με ακεραιότητα ως μέρος της ελληνικής κοινότητας, στις ακτές του Ιονίου?
Σίγουρα, με το άνοιγμα και το κλείσιμο ευρωπαϊκών κεφαλαίων και υποσχέσεων, η Ελλάδα δείχνει μια κόπωση με την Αλβανία, αντιμετωπίζοντάς την ως υποταγμένη σε αυτήν, ενώ χάνει την εμπιστοσύνη εκατοντάδων χιλιάδων Βορειοηπειρωτών, να εγγυηθεί πλήρη ισότητα, με τα δικαιώματα που έχουν οι Αλβανοί στα Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου.
