Friday, August 7, 2020

Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds

SManalysis
Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds
by PAUL ANTONOPOULOS

 

Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds

A poll has found that Greeks are more willing to go to war with Turkey, compared to Turks willing to go to war with Greece.

Kapa Research analyzed several issues relating to Greek-Turkish relations, including the conversion of Hagia Sophia into a mosque, gas resources in the Eastern Mediterranean, the predisposition for the use of the army in case of violations of sovereign rights, and views of world leaders.

On the subject of Hagia Sophia, the vast majority (86%) of Greeks said that Turkey should keep Hagia Sophia as a museum. Only 45% of Turks also believe that the historic church should not be turned into a mosque.

On the issue of the exploitation of natural resources in the Eastern Mediterranean, the positions are diametrically opposed. Greeks (91%) consider that research carried out by Turkish ships in the region violate international law and have become a factor of instability in the region. 81% of Turks say that their country has rights in the Aegean and the Eastern Mediterranean and properly conducts exploration for gas and oil fields.
Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds 3
In the hypothetical scenario, where things get worse and if at some point the Greek and Turkish government considers that the sovereign rights of Greece/Turkey are being obstructed or violated, both nationalities want to exhaust the possibilities of dialogue instead of war. However, the inhabitants of Greece are more prepared for military use (46%) than Turks (35%).

Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds 3

The issue of coronavirus worries the residents in Turkey as according to the research, 77% state that they are worried that they or a member of their family will get sick. In Greece, only 54% are worried.

As for the leaders, 95% of the population in Greece has a negative or rather negative view of the Turkish President, Recep Tayyip Erdoğan, while 55% of Turks themselves have a negative view of their president. On the other hand, Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis enjoys 53% acceptance in Greece and only 9% in Turkey.

Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds 4
Greeks are more prepared to go to war than Turks are, poll finds 4
As for the leaders of other countries, it seems that in Greece the most liked are Emmanuel Macron (76% positive opinion) and Vladimir Putin (31% positive opinion), while the most disliked are Donald Trump (14%) and Boris Johnson (11%). In Turkey, the most beloved are Angela Merkel (51%) and Vladimir Putin (37%) and the most disliked are Emmanuel Macron (11%) and Donald Trump (8%).

Ερντογάν για ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου: «Δεν υπάρχει συμφωνία – Ξεκινάμε γεωτρήσεις»

SManalysis

Ερντογάν για ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου: «Δεν υπάρχει συμφωνία – Ξεκινάμε γεωτρήσεις»
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ , ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ , ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ , ΤΟΥΡΚΙΑ 7 Αυγούστου 2020


Σε αναμμένα κάρβουνα είναι στην Τουρκία, ύστερα από την ιστορική συμφωνία της χώρας μας με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και μάλιστα, πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών των ΥΠΕΞ, εξέδωσε προκλητική NAVTEX για άσκηση με πραγματικά πυρά από τις 11 έως τις 20 Αυγούστου.

Την ίδια ώρα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρευρέθηκε στην Αγιά Σοφιά για την προσευχή της Παρασκευής και με δηλώσεις του δεν έκρυψε την οργή του για τα τετελεσμένα ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία.


 
«Δεν υπάρχει τέτοια συμφωνία. Η Μέρκελ μου ζήτησε να σταματήσουμε τις γεωτρήσεις. Τώρα τις ξεκινούμε και πάλι. Ενημερώσαμε σχετικά την Μέρκελ», είπε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν.


 
«Τι κάνουν εκεί η Ελλάδα και η Αίγυπτος; Αφού υπογράψαμε τη συμφωνία με τη Λιβύη, όλοι έπεσαν σε αυτό το γεγονός. Αυτή η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου δεν έχει αξιοπρέπεια. Η Μέρκελ μου ζήτησε να σταματήσω τις εργασίες γεώτρησης. Είπαμε, “Εάν εμπιστεύεστε την Ελλάδα, θα σταματήσουμε να δουλεύουμε για μερικές εβδομάδες, αλλά εμείς δεν τους εμπιστευόμαστε.”


 
Δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους και τώρα συνεχίζουμε αμέσως τις εργασίες γεώτρησης. Θα συνεχίσουμε τη συμφωνία μας με τη Λιβύη με αποφασιστικότητα. Ειδικά στις ναυτιλιακές δικαιοδοσίες, δεν χρειάζεται καν να διαπραγματευτούμε με εκείνους που δεν έχουν δικαιώματα ή νόμους», τόνισε.

ΠΗΓΗ: Newpost.gr

Thursday, August 6, 2020

Don’t Leave the Balkans to Europe

SManalysis
Kosovo - Wikipedia

For all its bungling and missteps, the Trump Administration’s decision to pay attention to the Kosovo-Serbia dispute is a step in the right direction.

Transatlantic relations, on fragile footing for the better part of the last three and a half years, have been fracturing further across a region that has in the recent past been a rare area of policy consensus. The Western Balkans, always a difficult portfolio, had seen a rare breakthrough agreement in 2018, when Greece and North Macedonia signed the Prespa Agreement, putting an end to a contentious dispute that had lasted for decades. Behind the scenes, Washington and Brussels had been instrumental in brokering the deal, paving the way for North Macedonia to resume its journey to full euroatlantic integration.

There was hope that the Serbia-Kosovo dispute, an even thornier issue, might see a similar breakthrough. Serbia’s President Aleksandar Vucic and Kosovo’s President Hashim Thaçi had been promising one for years, dropping hints that an agreement was within reach. Such hopes were dashed late last month. First, the government of Kosovo collapsed during the coronavirus pandemic. Kosovo’s former Prime Minister Albin Kurti, a darling of Berlin and a critic of the ongoing discussions, subsequently alleged that Richard Grenell, Trump’s top official for Kosovo-Serbia talks, had engineered his ouster. In June, Thaçi was indicted for war crimes as he travelled to meet Vucic in Washington at a summit put together by Grenell. His backers allege that the charges—and their timing—were politically motivated to scuttle the talks.

In early July, the EU resumed the Belgrade-Pristina Dialogue for the first time since 2018. Unsurprisingly, however, the only outcome was more meetings—another round of which is taking place today. If the past is any indication, these talks are going nowhere. The stench of stale thinking permeates the corridors in Brussels. The European promise of speeding Serbia’s accession to the EU, its main “carrot” for inducing Serbia to compromise, is barely credible any longer. The EU, meanwhile, has not delivered on its promise of visa liberalization for Kosovo despite its meeting the relevant criteria two years ago. That “carrot” is so rotten that waving it in front of Kosovo’s face is borderline insulting.

This mental sclerosis is compounded by some truly bizarre personnel choices. At least from Kosovo’s perspective, Europe doesn’t just look incompetent; it looks malicious. Its two top officials for Kosovo are from Spain and Slovakia, two states that still do not recognize Kosovo as independent. EU foreign policy chief Josep Borell’s appointment of Miroslav Lajcak, the former Slovak Minister of Foreign Affairs, was met with skepticism in Kosovo, as well as in Bosnia where he served as High Representative over ten years ago. Lajcak lobbied hard within the EU to be in charge of the entire Western Balkans and “requested a much broader portfolio than just the Kosovo-Serbia negotiations, despite knowing very well that this in itself is a full-time job.” In practice, this means that he managed to connect the Serbia-Kosovo dispute to Bosnia. 

This may appear to be only of symbolic consequence, but symbolism matters in these parts. The much-criticized idea of land swaps, rumored to be the “secret sauce” that could get both Belgrade and Pristina to come to an agreement, originated within the office of Borrell’s predecessor Federica Mogherini. Critics correctly point out that this idea has the potential to negatively impact Bosnia, as well as North Macedonia with its large ethnic Albanian minority. By appointing Lajcak as a pan-Balkan hand, all these issues become linked. Allegations that the Trump Administration has taken up Mogherini’s idea of land swaps are indeed worrisome, as we believe that these ideas could be hard to contain. But the silver lining is that there is a clear division of responsibility within Washington: Grenell is exclusively in charge of Kosovo-Serbia talks while Deputy Assistant Secretary and State Department’s Special Envoy Matthew Palmer is in charge of the rest of the region. Tackling issues in the region one-by-one and on clear terms is the only way to make progress. And if Kosovo and Serbia want to make a bilateral agreement in accordance with the Helsinki Final Act, the issue needs to be carefully compartmentalized lest it wreak havoc more broadly. 

Beyond the fumbles in staffing, the EU has shown that it has no broader strategy for confronting Russia in the region. Russia’s goals are simple: Moscow wants to maintain its regional leverage by acting as both spoiler and final arbiter to any solution. The latest manifestation of Russian interference is happening in Serbia, where Russian far-right groups, along with Russian intelligence, are said to have instigated violent riots during anti-lockdown protests. As the riots died down, in the most recent meeting at the Russian National Security Council, Moscow labeled the Kosovo-Serbia dispute as a top priority. 

Russia was one of the most outspoken critics of the NATO intervention in 1999, which has made it popular among Serbs today. Russia routinely uses the 1999 bombing of Yugoslavia as legal precedent for its interventions in Ukraine and its annexation of Crimea. As a permanent UN Security Council member with veto power, Russia can protect Serbia by blocking votes to recognize Kosovo’s sovereignty. During Russian Foreign Minister Sergei Lavrov’s recent visit to Serbia, he and Russia’s closest Serb ally, then Minister of Foreign Affairs Ivica Dacic, wrote a joint letter emphasizing that compromise is only possible if the 1244 UN Security Council Resolution is respected. While the letter stated that “Moscow will agree only with a settlement that Belgrade will accept,” Minister Lavrov firmly stated that Russia’s approval would be required for any solution reached in peace talks. Following recent elections, the Serbian government is now in formation talks, and Moscow is likely lobbying for its closest allies to have prominent roles within it. 

For reasons that aren’t entirely clear, the Trump Administration has taken a keen interest in Kosovo. Some suspect the president simply hopes to make a deal; others that he wanted to beat Angel Merkel on her own turf. The good news for Kosovo is that it is again a foreign policy topic the American Presidential campaign. Former Vice President Biden has come out with a strongly worded statement all but guaranteeing that the United States will remain involved no matter who wins in November. 

Whatever one thinks of Trump’s foreign policy—and we have many, many reservations—his administration’s decision to pay attention to the Kosovo-Serbia dispute is exactly what the experts have been advocating for years. While the EU’s track record in the region is somewhere between abysmal and unproductive, the United States has maintained its credibility throughout the last thirty years, and has many cards to play. The main impediment to regional progress, ironically, is not the Balkans’ sticky politics but Washington’s tensions with Berlin. And those are likely to outlast Trump’s term. Trump’s abusive attitude towards allies has won him few admirers in Europe, but it’s issues such as the use of Chinese 5G technology and the Nordstream 2 gas pipeline that have cast a pall over U.S.-German relations. None of these magically disappear if Biden is elected in November. 

A Biden Administration may be tempted to try to rebuild bridges with Brussels and Berlin by simply backing the existing pointless dialogue, a process that relies on promises of eventual EU accession as its main motive force. This would be a grave mistake. Let’s not beat around the bush: No one believes that countries in the Western Balkans will enter the EU any time soon. But the issue of Kosovo’s recognition cannot wait. If Kosovo does not get a UN seat in the next few years, the pressure to unite with Albania might become unbearable for Kosovo’s political elites. That would also mean redrawing of the borders that would particularly hurt American standing in the region. Taking land swaps “off the table” in no way means that borders will not be redrawn anyway. Should that happen, the Europeans will likely wriggle their hands and claim that Kosovo is a massive failure of multiple American administrations.

Differences between the U.S. and key European states have been growing since the Cold war ended, but the most recent Kosovo dispute shows that the transatlantic partnership has reached a turning point. European inability to solve the crisis in the Balkans in the 90s resulted in the bloodiest conflict Europe had seen since the World War II, which ended only when America took the lead. No matter who wins in November, the U.S. should not leave the region to the Europeans. It’s too important for that.

Published on: July 23, 2020
Reuf Bajrovic co-chairs the US-Europe Alliance. Ivana Stradner is a Jeane Kirkpatrick Fellow at the American Enterprise Institute.

Ο Σερβικός Στρατός απέκτησε έξι drone με βόμβες λέιζερ

SManalysis



Αύγουστος 6, 2020. 19:18
Βελιγράδι.

Η σερβική πολεμική αεροπορία και η αντιαεροπορική άμυνα ενισχύθηκαν πρόσφατα με την αγορά έξι μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, δηλαδή τηλεχειριζόμενα από απόσταση,  αεροσκάφη CH-92A  καθώς και βόμβες αεροσκαφών που καθοδηγούνται με λέιζερ,  από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.



Με την αγορά νέων αυτών UAV, ο Σερβικός Στρατός έγινε ο πρώτος χρήστης τέτοιων αεροσκαφών στην περιοχή και βελτίωσε σημαντικά τις δυνατότητες αναγνώρισης και ασφάλειας του σερβικού εναέριου χώρου.


Αίθουσα χειρισμού μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων
Οι αεροπορικές βόμβες με λέιζερ, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ελαφρά θωρακισμένα οχήματα και οχυρωμένες θέσεις.
«Σε μια εποχή που είναι αδύνατο να φανταστούμε σύγχρονα πεδία μάχης χωρίς την ενεργή χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τόσο στην ξηρά όσο και στον αέρα και το νερό, η προμήθεια μιας νέας κατηγορίας αεροσκαφών φέρνει νέες ευκαιρίες ανάπτυξης στον σερβικό στρατό», σημειώνει το δημοσίευμα της σερβικής «Βετσέρνιε Νόβοστι»/«Вечерње новости».



--

Wednesday, August 5, 2020

Grenell's successor: These people have never been our friends

SManalysis
Douglas McGregor nominated for the post of U.S. Ambassador to Germany
The candidate for the new US ambassador to Germany, Douglas McGregor, criticized the US intervention in Kosovo in 1999

SOURCE: TANJUG WEDNESDAY, AUGUST 5, 2020 | 12:59

He assessed that it was directed against Orthodox Christian Serbs and that a Muslim drug mafia was set up after it, which was called a success for democracy, CNN writes in a text in which it reminds of his other statements, which he calls xenophobic and racist.

"These people have never been our friends," said McGregor, who will replace Richard Grenell as US Ambassador to Germany.

CNN states that, in addition to statements in favor of Serbia, although at that time as a military staff member he participated in the preparation of the NATO campaign, McGregor published statements that contradict the official policy of Washington, such as when he sided with Russia in the conflict in Ukraine.

The text estimates that, if his appointment is approved by the US Senate, it will mark another low point of the American-German relations, which worsened during the mandate of President Donald Trump.

White House spokesman Judd Deer told CNN by email that McGregor was highly qualified for the job of ambassador, referring to the knowledge of German history and language that he learned while serving in West Germany.

Vučić met with the Russian Ambassador - topic of conversation - Putin's visit

SManalysis
FOTO TANJUG/ INSTAGRAM &BUDUCNOSTSRBIJEAV
Today, the President of Serbia, Aleksandar Vučić, received the Ambassador of the Russian Federation, Aleksandar Botsan Kharchenko.

SOURCE: TANJUG WEDNESDAY, AUGUST 5, 2020 | 12:09

He discussed with him the current issues of Serbian-Russian relations and bilateral cooperation, especially the realization of concrete agreements and joint projects.

The two interlocutors expressed hope that the circumstances will soon allow both countries to fully commit to the realization of joint plans for cooperation in various fields.

They also expressed the expectation that they would enable more frequent interstate contacts and exchange of high-level visits, so that the announced visit of President Putin would be prepared in the best way.

Vučić and Botsan Kharchenko discussed the course of the dialogue between Belgrade and Priština, especially the missing and internally displaced persons, as well as the economic issues

The two interlocutors agreed that it would be essential to implement previously reached agreements between Belgrade and Pristina, especially those concerning the Union of Serbian Municipalities.

Tuesday, August 4, 2020

Κοτζιάς: “Η Αθήνα δεν ψάχνει πια συμμάχους για να αντισταθεί στην Τουρκία, αλλά μεσολαβητές”

SManalysis

Από Militaire News -03/08/2020 

Ο πρώην ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς γράφει για τα ελληνοτουρκικά.

Σε σειρά τριών άρθρων (που δημοσιεύονται και στο Ντοκουμέντο) θα προσπαθήσω να αναδείξω τρεις πτυχές των ελληνοτουρκικών σχέσεων: γεωπολιτικές, ιστορικές και πολιτικές. Ξεκινώ στο πρώτο άρθρο με δύο γεωπολιτικά στοιχεία. που σφραγίζουν την εξωτερική δράση της Τουρκίας.

 

Ανατροπή Συσχετισμού Ισχύος
Το πρώτο στοιχείο που θα μας χρειαστεί για να κατανοήσουμε τις εξελίξεις, είναι η ανατροπή του συσχετισμού ισχύος ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, ιδιαίτερα στον τομέα της οικονομίας, όπου η ισχύς της Τουρκίας είναι πολλαπλά πιο μεγάλη από εκείνη της Ελλάδας. Το αποτέλεσμα είναι να έχει η Τουρκία τη δυνατότητα μεγαλύτερης χρηματοδότησης της διπλωματίας και των εξοπλισμών της. Επιπλέον, σε αντίθεση με την Ελλάδα στην οποία ο δικομματισμός και τα μνημόνια διέλυσαν την αμυντική μας βιομηχανία, η Τουρκία έχει αναπτύξει ισχυρή αμυντική βιομηχανία, συμμετέχει στην παραγωγή αεροπλάνων και τανκς, ντρόουνς και μέσων κυβερνοπολέμου. Τέλος ο πληθυσμός της κοντεύει να είναι οκταπλάσιος από εκείνον της Ελλάδας. Η Τουρκία, ακόμα, διαθέτει πρόσφατη πολεμική εμπειρία, από τις παράνομες δράσεις της στο Ιράκ και στη Συρία, ενώ στη Λιβύη χρησιμοποιεί στρατό τζιχαντιστών. Συνολικά, οι αλλαγές συσχετισμού ισχύος, «επιτρέπουν» στην Τουρκία να προβάλλει τις νέες επιθετικές της δυνατότητες. Το γεγονός αυτό κάνει πιο επιτακτική για την Ελλάδα την πολιτική συμμαχιών.

Η Τουρκία, από την άλλη, έχει σειρά από αδυναμίες και αντιθέσεις στο εσωτερικό της που η ηγεσία της δυσκολεύεται να διαχειριστεί, Τέτοιες είναι οι κοινωνικές ανισότητες, οι θρησκευτικές και οι εθνικές αντιπαραθέσεις, η ασυμμετρία ανάπτυξης των διαφορετικών περιοχών της. Επίσης, η οικονομία της παρουσιάζει τάσεις κάμψης. Σημαντικό αδύναμο σημείο της Τουρκίας είναι οι θεσμικές δυσλειτουργίες της, η υποβάθμιση της δημοκρατίας. Δυστυχώς τα αρνητικά στοιχεία που συσσωρεύει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να αξιοποιήσει επαρκώς τους δημοκρατικούς θεσμούς ως στοιχείο ισχύος. Κάτι που επείγει να γίνει με την διεύρυνση και στερέωση των δημοκρατικών θεσμών και κατακτήσεων.

Η Τουρκία νιώθοντας ισχυρότερη από ότι πριν ένα αιώνα, στη βάση και των πιο πάνω, δείχνει αναθεωρητικές τάσεις και μια μεγάλη νευρικότητα προς τα έξω. Επιδιώκει να εμποδίσει στις χώρες του περίγυρού της, με εξαίρεση ασφαλώς την Ρωσία, να εξασκούν τα δικαιώματά τους.

 

Τρεις παράγοντες προβολής ισχύος
Η επιθετικότητα της Τουρκίας, είναι προϊόν της ισχυροποίησής της. Της αίσθησης ότι μπορεί να αναθεωρήσει τα αποτελέσματα του παρελθόντος. Της φιλοδοξίας της ηγεσίας της. Αλλά, και της παρουσίας τριών, ακόμα, παραγόντων που θεωρεί ότι την διευκολύνουν στην υλοποίηση της πολιτικής της.

Ο πρώτος, είναι ότι νιώθει αρκούντως ισχυρή προκειμένου να επιβάλλει τη θέλησή της, είτε δια των πιέσεων, όπως κάνει μέχρι στιγμής στην Ελλάδα, είτε με τα όπλα, όπως πράττει στον αραβικό κόσμο, καθότι εκτιμά ότι τα πιθανά κέρδη θα είναι μεγαλύτερα κάθε ζημιάς.

Ο δεύτερος παράγοντας, είναι ότι αξιολογεί ως αδύναμες τις ηγεσίες που έχει απέναντί της, σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη. Μια τέτοια αίσθηση αποκόμισε, δυστυχώς, και από την ελληνική κυβέρνηση, από την πρώτη στιγμή που «γνωρίστηκε» μαζί της, στην Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβρη 2019. Ανάλογα εκτίμησε τα χαριεντίσματα στα οποία περιορίστηκε η Ελληνική Κυβέρνηση στις τουρκικές παραβιάσεις στην ΑΟΖ και στα χωρικά ύδατα της Κύπρου, αλλά και το «ανεμολόγιο» που κυριαρχούσε στους στρουθοκαμηλισμούς της ως προς σειρά γεγονότων στο Αιγαίο.

Ο τρίτος παράγοντας, είναι η αίσθηση της Τουρκίας, ότι αν προχωρήσει σε επιθετικές ενέργειες, επικαλούμενη, μάλιστα, με στρεβλό τρόπο το Διεθνές Δίκαιο, θα αντιμετωπιστεί με ανοχή. Καταγράφει δε, την ύπαρξη διεθνώς ενός κενού που θεωρεί ότι της επιτρέπει να το παίξει «περιφερειακός ηγεμόνας». Διαπιστώνει ότι η Ρωσία βρίσκεται, μέσα από αντιφάσεις, σε μια φάση ανάλογης με τη προσπάθεια του Λένιν, πριν ένα αιώνα, να αποσπάσει την Τουρκία από τη Δύση. Η Κίνα ενδιαφέρεται για την γεωοικονομία της περιοχής, αλλά όχι (ακόμα) εξίσου για την γεωπολιτική της. Το Ισραήλ είναι μπλεγμένο στα εσωτερικά του προβλήματα, με ένα νέο συγκυβερνών κόμμα που ο ηγέτης του είναι ιδιαίτερα φιλικός απέναντι στην Τουρκία. Η Μεγάλη Βρετανία έχει απορροφηθεί στο Μπρέξιτ και στην υγειονομική της κρίση. Η ΕΕ παριστάνει τον διαιτητή ανάμεσα σε ένα μέλος της και σε ένα μη μέλος. Κάτι για το οποίο ευθύνεται και η «διπλωματία» (ο θεός να την κάνει τέτοια) της κυβέρνησης, ενώ το ισχυρότερο κράτος-μέλος της ΕΕ, η Γερμανία, συμπεριφέρεται όπως και στα τέλη του 19ου αιώνα, ως οικονομικός σύμμαχος της Τουρκίας και τροφοδότης της με εξοπλιστικό υλικό. Τέλος, ο Τραμπ εκδηλώνει έναν «ατομικό» φιλοτουρκισμό. Μόνο μια χώρα προσπαθεί σε αυτή τη φάση να παρεμποδίσει την Τουρκία να αξιοποιήσει αυτό το κενό: η Γαλλία. Ασφαλώς για τους δικούς της λόγους, αλλά το προσπαθεί.

Η Γαλλία αυτή τη στιγμή είναι ο «φυσικός» σύμμαχος της Ελλάδας σε μια πολύ δύσκολη καμπή. Σύμμαχος διατεθειμένος να στηρίξει και την Κύπρο με ουσιαστικό τρόπο. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση της ΝΔ, εγκατέλειψε την υπό διαμόρφωση συνεργασία με τη Γαλλία, κάτω από την πίεση των Γερμανών, και πιθανά με προτροπή των Αμερικάνων. Μια Γαλλία που έχει ισχυρή αμυντική συνεργασία με την Αίγυπτο και στη Λιβύη. Είμαστε, δηλαδή, σε μια φάση που τα συμφέροντα Κύπρου, Ελλάδας, Αιγύπτου και Γαλλίας συμπίπτουν ως προς την αντιμετώπιση της Τουρκικής επιθετικότητας.

Η Αθήνα, όμως, δεν ψάχνει πια συμμάχους για να αντισταθεί στις τουρκικές προκλήσεις, αλλά «μεσολαβητές» ώστε να «διευκολυνθεί» να οδεύσει στον δρόμο της ενδοτικότητας και της υποχώρησης. Φαίνεται ότι αποδιοργάνωσε τη συμμαχία με το Παρίσι προκειμένου να παραμείνει στο γερμανικό μαντρί. Με αυτό τον τρόπο οδηγεί τη χώρα σε μια νέα «ευρύτερη Μαδρίτη» (η οποία υπήρξε η κάκιστη υποχώρηση του Σημίτη) και σε ένα είδος «θαλάσσια Ίμια». Υποχωρήσεις που θα αναλύσω στο άρθρο μου της επόμενης εβδομάδας («τα ιστορικά»).

Monday, August 3, 2020

Στρατιωτική συνεργασία με την Αλβανία- ο Οθωμανισμός στα Βαλκάνια- ρωσικό δημοσίευμα

SManalysis



Αύγουστος 3, 2020. Echedoros

 Στις 23 Ιουλίου, το αλβανικό κοινοβούλιο ενέκρινε συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με την Τουρκία , η οποία καθορίζει τους μηχανισμούς χρηματοδότησης της προμήθειας τουρκικών στρατιωτικών εξαρτημάτων και συναφών υπηρεσιών. Η τοπική βουλευτής Ελόνα Γκιεμπρέα Χότζα  μίλησε πριν από την ψηφοφορία.

«Ο στρατηγικός μας εταίρος συνεχίζει να μας υποστηρίζει σε διάφορους τομείς. Ευχαριστούμε την τουρκική πλευρά που δεν μας άφησε ποτέ μόνους σε μπελάδες. Ελπίζω ότι η υποστήριξή της όχι μόνο θα μας επιτρέψει να εκσυγχρονίσουμε τον στρατό, αλλά και να μας βοηθήσει να ανταποκριθούμε καλύτερα σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης».

Αυτή η συμφωνία υπεγράφη από τις αρχές της Αλβανίας και της Τουρκίας στο πλαίσιο του «Σχεδίου συνεργασίας στον τομέα της άμυνας για το 2020», που εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους στα Τίρανα. 

Το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου δεν έχει αποκαλυφθεί, αλλά είναι γνωστό ότι περιλαμβάνει μέτρα για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας. 

Ειδικότερα, προβλέπεται συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης στρατιωτικού προσωπικού, το οποίο συζητήθηκε κατά την επίσημη επίσκεψη του Αλβανού Υπουργού Άμυνας τον Ιανουάριο στην Τουρκία.

Η Όλτα Τζάσκα επισκέφθηκε τους τότε Αλβανούς φοιτητές των τουρκικών στρατιωτικών ακαδημιών και τόνισε ότι έδωσαν ένα καλό παράδειγμα «πειθαρχίας και επαγγελματισμού» στους συμπατριώτες τους «που θέλουν να υπηρετήσουν στα στρατεύματα του ΝΑΤΟ».

Riafan.ru

Saturday, August 1, 2020

U.S. is pushing for a new provocation against Serbia over the Kosovo issue

SManalysis
U.S. is pushing for a new provocation against Serbia over the Kosovo issue 2
by PAUL ANTONOPOULOS

U.S. is pushing for a new provocation against Serbia over the Kosovo issue 2

Belgrade and Pristina have resumed dialogue in Brussels, but the recent delivery of American-made armored vehicles to Kosovo could make the talks difficult and signifies Washington is once again attempting to destabilise the Balkans. Serbia and Kosovo returned to the negotiating table on July 16 after a long hiatus; however the hopes of Josep Borrell, head of European diplomacy, to allow a constructive dialogue could now be in jeopardy. Washington’s delivery of Humvee armored vehicles to Pristina is a clear message to Belgrade that the U.S. will continue recognising Kosovo’s independence. Washington purposefully sent the armored vehicles knowing it will create tensions in negotiations between Belgrade and Pristina.

The U.S. is putting pressure on Serbian President Aleksandar Vučić to recognise Kosovo’s independence. However, this is in detriment to international law and UN Security Council resolution 1244, which is still valid and specifies that Kosovo is a Serbian province despite Washington’s recognition of its illegal independence. Although the delivery of Humvee armored vehicles makes little impact on the military capabilities of Kosovo, it is a symbolic gesture by the Americans to show they still have significant influence over Kosovo. Hashim Thaçi, the President of Kosovo and alleged war criminal, has always said that Washington should be an important player in negotiations between Serbia and Kosovo.

Kosovo is recognised as an independent state by the majority of Western countries, with the exception of five EU members who still refuse to recognise its independence: Spain, Romania, Greece, Cyprus and Slovakia. Russia and China, permanent members of the UN Security Council, have not recognised this either and are de facto preventing Kosovo from joining the United Nations.

There is clear proof that tensions are still high between Belgrade and Pristine, especially after Vučić attacked with virulence Kosovo’s Prime Minister, Avdullah Hoti, after the last round of negotiations:

“Is it nice to sit at the other end of the table facing Hoti and listen to his gibberish, saying that they are the only victims and that we are the only bad guys? No.”

The fact that Kosovo recently received a new shipment of armored vehicles from the U.S. will not help normalise relations between the two parties, but this is not surprising considering the Albanians are key to Washington’s policy in controlling the Balkans. Therefore, Belgrade likely recognises that it cannot trust Washington to bring a resolution to the Kosovo issue, especially since Serbia maintains strong relations with Moscow that it is not willing to sacrifice.

The special relationship between Belgrade and Moscow is viewed negatively by both Brussels and NATO. They would rather bring Serbia under its influence. This is further complicated by the fact that Beijing has an ever-increasing strong presence in Serbia and is investing a lot in the country. Beijing always supports the preservation of Serbia’s territorial integrity, especially regarding Kosovo, which could mean that the Balkan country might be a future flash point between the growing rivalry between China and the U.S.

In 2012, Belgrade highlighted that officials during the presidency of Bill Clinton, who were in charge at the time of the brutal NATO bombing campaign against Serbia in 1999, returned to Kosovo to invest – particularly General Wesley Clark and former U.S. Secretary of State, Madeleine Albright. Today Kosovo is a hub for drug trafficking, human trafficking and organ harvesting, something that Brussels and Washington are happy to turn a blind eye to.

Albanians are trying to unite in a Greater Albania that would serve the interests of U.S. foreign policy. The arming of Kosovo could be a consequence of this vision, especially since American arms deliveries to Kosovo contradict international law and could trigger a new armed conflict. This may be the hidden goal of the U.S. It is possible that Germany is also pushing in this direction, especially since Berlin was a key player in the dismemberment of the Federal Republic of Yugoslavia. The recognition of Kosovo’s independence opens the door to further destabilisation, violence and potentially even a new Balkan war. With the U.S. delivering Humvee’s to Kosovo, it has signified that it has no interest in finding a lasting resolution between the rebel province and Serbia.

*Source: InfoBrics

Tuesday, July 28, 2020

Πρόεδρος Σερβίας: «Αμερικανοί, Τούρκοι και Γερμανοί φροντίζουν το αγαπημένο τους παιδί»

SManalysis


Ιούλιος 28, 2020. 20:07

Βελιγράδι.

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες ότι οπλίζουν τους γείτονες της Σερβίας, οι οποίοι είναι μέλη του ΝΑΤΟ και του Κοσσυφοπεδίου.



"Αμερικανοί, Τούρκοι και Γερμανοί φροντίζουν το αγαπημένο τους παιδί", δήλωσε ο Βούτσιτς, αναφερόμενος στο Κοσσυφοπέδιο.

 


Είπε ότι η Ουάσιγκτον πρόσφατα παρέδωσε θωρακισμένα οχήματα στη Δύναμη Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου.


Πρόσθεσε  ότι έχουν ήδη ξεκινήσει αρκετές πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της Σερβικής Πολεμικής Αεροπορίας, ειδικά στις μονάδες βομβαρδιστικών.


Είπε ότι η ικανότητα αεροπορικής άμυνας θα ενισχυθεί.


Η Σερβία έλαβε πρόσφατα ένα εξελιγμένο αντιπυραυλικό σύστημα από τη Ρωσία, η οποία παρέδωσε επίσης στρατιωτικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και θωρακισμένα οχήματα.



Εν τω μεταξύ, η Κίνα προμήθευσε αεροσκάφη στη Σερβία, όπως σημειώνει η «kallxo.com».



Δημοσίευμα της αλβανικής «Koha» της 25ης Ιουλίου ανέφερε ότι στρατιωτικά οχήματα από τις ΗΠΑ έχουν παραληφθεί από τις Δυνάμεις Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου. 

Μάλιστα, δημοσίευσε  και φωτογραφίες των οχημάτων (κάτωθεν) που έχουν πάει στο «Han të Elezit», κοντά στα σύνορα με τα Σκόπια.

Monday, July 27, 2020

Secret documents revealed: Clinton's plan to resolve the Bosnian issue failed in 1995

SManalysis
Foto: Gettyimages/Roy Images
In the run-up to the 1995 US presidential election, Bill Clinton called on the Muslim-led Bosnian government to make territorial concessions to end the war.

SOURCE: B92, THE GUARDIAN MONDAY, JULY 27, 2020 | 10:15

This, according to the Guardian, is revealed by documents from 1995, published by the presidential archive, which speak about the events in Bosnia-Herzegovina during the war that lasted for three years.

"Declassified documents from the period and interviews with some of the protagonists reflect the determination of Bill Clinton and his foreign policy team to find a solution to the three-year conflict at all costs before his re-election campaign began in earnest in 1996 – even if that meant rewarding the Bosnian Serb leaders for their policy of ethnic cleansing by granting them their objective: secession", the Guardian specifies.

In phone conversations with other foreign leaders as the mass executions were under way, however, Clinton repeatedly expressed his disillusion with the Bosnian army for failing to defend Srebrenica. In the meantime, Clinton’s national security adviser, Anthony Lake, headed the secret plan for ending Bosnian war.

That strategy, begun by Lake’s team in the weeks before the Srebrenica attack, was to try to force a peace deal based on a roughly even division of the territory. The Federation of Muslims and Croats was to receive just under half of the state, while the Americans would consider putting pressure on the Muslim side to agree to Serbs in Bosnia holding a referendum on secession from Bosnia-Herzegovina within two to three years after the end of the war.

If that failed, the plan was to withdraw the UN peacekeeping force, lift the arms embargo on Bosnia and to give its Muslim-Croat Federation some initial support with airstrikes until it was strong enough to fight the Serbs on its own.

The Federation might have to accept less than half the country, and the US would consider “pressing the Bosnians to agree that the Serbs can conduct a referendum on secession after 2-3 years”. Clinton's plan called for talks between the US administration and representatives of Sarajevo first, in order to convince them of concessions after the fall of Srebrenica, which included the possibility of separating RS from Bosnia-Herzegovina.

“If the Bosnians cannot persuade the Serb population that their best future lies in reintegration, there is no point blocking the peaceful separation of the Union along the lines of the Czechoslovak model,” the proposal suggested, as presidential archive specifies.

David Scheffer, an adviser to the ambassador to the UN, later State Secretary, Madeleine Albright, who was attending White House meetings on Bosnia, reacted to this in the following words: “It’s a very slippery slope. The Serbs have seized enormous territory through ethnic cleansing, and then we hold a ‘democratic’ referendum to confirm such aggression? A very transparent act of appeasement”, Scheffer concluded.

In his communication with Chirac, Clinton complained about the Bosnian army, which had fled rather than trying to fight the Serbs.

“In Srebrenica there were about 3.000 Bosnian troops but they … left without putting up a fight,” Clinton said.

“I will talk to my military advisers, but they are very sceptical about bringing in forces with helicopters, especially if the Bosnians won’t fight. We cannot defend democratic values in the abstract”, Clinton added.

In the end, the US and its allies agreed to make a stand over the last Muslim enclave standing in eastern Bosnia, Gorazde, threatening massive air retaliation if it was attacked. A Croatian offensive against the Serbs in western Bosnia in August 1995 redrew the map, and forced the Serbs to the negotiating table without the promise of a referendum.

The Guardian concludeds that Clinton was re-elected US President in 1996, while Clinton papers serve as a reminder, however, of how close the US came to giving up on Bosnia.

«Δεύτερο μέτωπο» ανοίγει η Τουρκία βόρεια της Ελλάδας: Εγκρίθηκε από την αλβανική Βουλή μεγάλη στρατιωτική συμφωνία

SManalysis
«Δεύτερο μέτωπο» ανοίγει η Τουρκία βόρεια της Ελλάδας: Εγκρίθηκε από την αλβανική Βουλή μεγάλη στρατιωτική συμφωνία
27/07/2020 Pro News
Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

 
Δεύτερο μέτωπο ανοίγει η Τουρκία στα βόρεια της Ελλάδας στα πλαίσια της γεωστρατηγικής περικύκλωσης της χώρας καθώς το Αλβανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη μεγάλη στρατιωτική αμυντική συμφωνία Άγκυρας-Τιράνων με 105 ναι, τέσσερα όχι και τέσσερις αποχές.

Σύμφωνα με το Αλβανικό Συμβούλιο Υπουργών, η συμφωνία συνεργασίας αποσκοπεί στον καθορισμό των αρχών της οικονομικής βοήθειας προς την Αλβανία (2,3εκ. δολάρια) για την αγορά προϊόντων, 100% τουρκικής κατασκευής και προέλευσης και υπηρεσιών για στρατιωτικούς σκοπούς.

Σε ομιλία της πριν από την ψηφοφορία, η βουλευτής Elona Gjebrea, δήλωσε ότι το αλβανικό κοινοβούλιο έχει εγκρίνει 26 στρατιωτικές συμφωνίες και πρωτόκολλα με την Τουρκία από το 1998.

«Ο στρατηγικός εταίρος της χώρας μας, η Τουρκία, έχει υποστηρίξει σταθερά την Αλβανία σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του στρατιωτικού εφοδιασμού, σύμφωνα με το πρόγραμμα άμυνας και εθνικής ασφάλειας», δήλωσε Gjebrea.

«Ευχαριστούμε την τουρκική πλευρά που δεν μας άφησε μόνους μας σε δύσκολες καταστάσεις, ακόμα και όταν ο σεισμός έπληξε τη χώρα μας. Ελπίζω ότι αυτή η υποστήριξη όχι μόνο θα βοηθήσει στον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και στην ανταπόκρισή μας στις πολιτικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης», πρόσθεσε.

Η Αλβανία θα προμηθευτεί μεγάλες ποσότητες τουρκικού οπλισμού και θα καταστεί και επίσημα δορυφόρος της Άγκυρας καθώς θα εξαρτάται οικονομικά και στρατιωτικά.

Υπενθυμίζεται ότι ήδη έχει ολοκληρωθεί μια νέα βάση υποβρυχίων στο Δυρράχιο με τουρκική χρηματοδότηση, ακριβώς για να επιχειρούν τουρκικά υποβρύχια.

Τότε μάλιστα η βάση είχε εγκαινιαστεί με διμερή άσκηση όπου είχε συμμετάσχει το υποβρύχιο Dolunay (209/1200).

Επίσης έχει παραχωρηθεί προς χρήση στην Άγκυρα και η ναυτική βάση του Αυλώνα. Η Τουρκία θέλει να έχει μέσω ναυστάθμου στην Αυλώνα τη δυνατότητα ελλιμενισμού και διοικητικής υποστήριξης πολεμικών της πλοίων. Έτσι κυκλώνει την Ελλάδα και από δυτικά.

Η συμφωνία με την Αλβανία θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της συνολικής περικύκλωσης της Ελλάδας καθώς η Τουρκία απειλεί την χώρα και εκ του Νότου από την στιγμή που κατέχει την αεροπορική βάση Αλ Ουατίγια στην Λιβύη και δημιουργεί τουρκικό ναύσταθμο στην Μισράτα.

Βέβαια οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν διχοτόμηση της Λιβύης σε ανατολικό και δυτικό κράτος με το ανατολικό να προκύπτει φιλικό για τα ελληνικά συμφέροντα και θα μειώσει κατά πολύ την αξία των τουρκικών προπυργίων.

Η Ελλάδα παρά την εχρθική στάση της Αλβανίας έχει υπάρξει ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της (!) για την ένταξή της στην ΕΕ.

Το άγριο φαγοπότι στην Ελληνική Μειονότητα...

SManalysis
"Η ελληνική διπλωματία στρέφεται γρήγορα προς την κατεύθυνση της Βόρειας Ηπείρου, κατά 180 μοίρες, αφού δεν κατάφερε να δημιουργήσει οικονομικές ζώνες, στη Θράκη και τη Βόρεια Ήπειρο, δύο γεωπολιτικές θερμές περιοχές που έχουν ομοιότητες, όσον αφορά τις εξελίξεις στην Αθήνα, τα Τίρανα, Αγκυρα. Αυτό σημαίνει ότι ο ορισμός όχι μόνο των Αυτόνομων κριτηρίων, των υπερβάσεων, των εξελίξεων που μπορεί να έχουν φόντο, ταχείες αλλαγές στα κρατικά σύνορα". 
Τα θανατηφόρα εθνικά λάθη της ελληνικής διπλωματίας και ανεύθυνοι πολιτικοί, που εγκατέλειψαν τη Βόρεια Ήπειρο και επιστρέφουν γρήγορα μετά από 25 χρόνια…

SM

 7/24/2020 Millitare


Έχει… χιούμορ πάντως η κυβέρνηση. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός προανήγγειλε τη δημιουργία Διακομματικής Επιτροπής για την ανάπτυξη της Θράκης ύστερα από αίτημα των τοπικών φορέων. Και με αυτήν την πρόταση σκαλίζει παλιές και ανοικτές πληγές…

Η Θράκη και τα επενδυτικά σχέδια, που για δεκαετίες απορρόφησαν εκατοντάδες εκατομμύρια επιδοτήσεων και άφησαν πίσω ρημαγμένα κτίρια και εγκαταστάσεις, κάνοντας πά­μπλουτους όσους βρέθηκαν στα πράγματα, τις τελευταίες δεκαετίες αποτελούν μια μεγάλη πληγή, για την οποία υπήρξε η απόλυτη σιωπή και ανοχή, που μάλλον είναι συνενοχή. Γιατί το μεγάλο σκάνδαλο της Θράκης, όπως νωρίτερα και το μικρότερων διαστάσεων αντίστοιχο σκάνδαλο της Βόρειας Ηπείρου, έμεινε στο περιθώριο ακριβώς για να μη διερευνηθούν οι ευθύνες.

Και να μην αποκαλυφθούν οι ένοχοι, που τώρα ζουν και γλεντούν με τα εκατομμύριά τους εις βάρος των κορόιδων, των ελλήνων φορολογουμένων, και προς τέρψιν της Άγκυρας και των Τιράνων. Και αυτό διότι το φαγοπότι που στήθηκε από παράγοντες του ελληνικού κράτους και υποτιθέμενους επιχειρηματίες τελικά ανέτρεψε τον σχεδιασμό για την οικονομική οχύρωση της Θράκης και ενίσχυση του επιπέδου ζωής για Έλληνες και μουσουλμάνους, αλλά και στην Αλβανία για την ενίσχυση και εξασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας των ελλήνων μειονοτικών…

Όπως μας θύμισε η ιστοσελίδα anixneyseis.gr και το 1993 δημιουργήθηκε αντίστοιχη Επιτροπή στη Βουλή, ακολούθησε ο αναπτυξιακός νόμος, δαπανήθηκαν δισεκατομμύρια δραχμές έγιναν βιομηχανικές ζώνες και το αποτέλεσμα είναι ότι, π.χ., στην Αλεξανδρούπολη από 100 ε­γκαταστάσεις επιχειρήσεων που χρηματοδοτηθήκαν έχουν απομείνει δύο. Με τα χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων οι ευνοημένοι επιχειρηματίες απλώς μπόρεσαν να επενδύσουν στην Κίνα και στη γειτονική Βουλγαρία και έτσι ανενόχλητοι υφάρπαξαν την περιουσία του ελληνικού λαού.

Όσον αφορά τη Βόρεια Ήπειρο, από το 1991, στις 40 εταιρείες, που είχαν πάρει 240 εκατ. δραχμές η καθεμιά για να επενδύσουν και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για τους έλληνες μειονοτικούς, τελικά δραστηριοποιήθηκε μόνο μία, η οποία στο τέλος πουλήθηκε και αυτή…

Μήπως πριν από την Επιτροπή που θέλει να δημιουργήσει ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει πρώτα να υπάρξει μια αποτίμηση του ποιος πήρε και πόσα σε Θράκη και Βόρεια Ήπειρο, πόσα από αυτά διέθεσε για τον σκοπό για τον οποίο τον χρηματοδότησαν και πόσα κατέληξαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό;

Saturday, July 25, 2020

Turkey withdraws warships after strong response from Greece

SManalysis
Turkey withdraws warships after strong response from Greece 2
by PAUL ANTONOPOULOS
 

Turkey withdrew some warships and hurried to delete a propaganda tweet posted by the Turkish Embassy in the US, that claimed the Oruç Reis drilling ship started research in Greek maritime space.

The Turkish research ship remains moored outside Antalya despite Turkey boldly announcing that from the Tuesday that just passed until August 2, that it would violate Greece’s water.

Turkey withdraws warships after strong response from Greece 2

The Turkish embassy accused Greece of pretending that the search area is in Greek territorial waters, in an attempt to justify its maximalist aspirations.

Hours later, the tweet was deleted and the embassy wrote that Oruç Reis had stated on July 21 that it would begin investigations.


Greek President Katerina Sakellaropoulou met with the National Defense Minister Nikolaos Panagiotopoulos to discuss the latest developments in the Aegean and the movements of the Turkish fleet.

The following is their dialogue:

President: What are we learning?
Defense Minister: We are in our position and they are in theirs …
President: Is Oruç Reis still anchored?
Defense Minister: The situation will be normalized when the fleets return to the naval bases … We are a country that never suffers.

The Defense Minister who was accompanied by the head of the military, even stressed to Sakellaroupoulou that “We have strong backs of support” pointing to Konstantinos Floros.

Prime Minister Kyriakos Mitsotakis did not hide his intense annoyance with Turkish President Recep Tayyip Erdoğan’s provocations. When asked by a journalist how he felt seeing the image through Hagia Sophia, he replied: “I did not feel anything less than all Greeks.”

Although Erdoğan had a cheap “victory” by converting Hagia Sophia, Turkey’s inability to penetrate Greek maritime space since Tuesday and withdrawing its warships demonstrates that Turkey is unwilling to risk war with a country that is not already devastated by years of war like Libya or Syria as it has significant internal military issues.

Το άγριο φαγοπότι στην Ελληνική Μειονότητα

SManalysis
την 7/24/2020 


Έχει… χιούμορ πάντως η κυβέρνηση. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός προανήγγειλε τη δημιουργία Διακομματικής Επιτροπής για την ανάπτυξη της Θράκης ύστερα από αίτημα των τοπικών φορέων. Και με αυτήν την πρόταση σκαλίζει παλιές και ανοικτές πληγές…

Η Θράκη και τα επενδυτικά σχέδια, που για δεκαετίες απορρόφησαν εκατοντάδες εκατομμύρια επιδοτήσεων και άφησαν πίσω ρημαγμένα κτίρια και εγκαταστάσεις, κάνοντας πά­μπλουτους όσους βρέθηκαν στα πράγματα, τις τελευταίες δεκαετίες αποτελούν μια μεγάλη πληγή, για την οποία υπήρξε η απόλυτη σιωπή και ανοχή, που μάλλον είναι συνενοχή. Γιατί το μεγάλο σκάνδαλο της Θράκης, όπως νωρίτερα και το μικρότερων διαστάσεων αντίστοιχο σκάνδαλο της Βόρειας Ηπείρου, έμεινε στο περιθώριο ακριβώς για να μη διερευνηθούν οι ευθύνες.

Και να μην αποκαλυφθούν οι ένοχοι, που τώρα ζουν και γλεντούν με τα εκατομμύριά τους εις βάρος των κορόιδων, των ελλήνων φορολογουμένων, και προς τέρψιν της Άγκυρας και των Τιράνων. Και αυτό διότι το φαγοπότι που στήθηκε από παράγοντες του ελληνικού κράτους και υποτιθέμενους επιχειρηματίες τελικά ανέτρεψε τον σχεδιασμό για την οικονομική οχύρωση της Θράκης και ενίσχυση του επιπέδου ζωής για Έλληνες και μουσουλμάνους, αλλά και στην Αλβανία για την ενίσχυση και εξασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας των ελλήνων μειονοτικών…

Όπως μας θύμισε η ιστοσελίδα anixneyseis.gr και το 1993 δημιουργήθηκε αντίστοιχη Επιτροπή στη Βουλή, ακολούθησε ο αναπτυξιακός νόμος, δαπανήθηκαν δισεκατομμύρια δραχμές έγιναν βιομηχανικές ζώνες και το αποτέλεσμα είναι ότι, π.χ., στην Αλεξανδρούπολη από 100 ε­γκαταστάσεις επιχειρήσεων που χρηματοδοτηθήκαν έχουν απομείνει δύο. Με τα χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων οι ευνοημένοι επιχειρηματίες απλώς μπόρεσαν να επενδύσουν στην Κίνα και στη γειτονική Βουλγαρία και έτσι ανενόχλητοι υφάρπαξαν την περιουσία του ελληνικού λαού.

Όσον αφορά τη Βόρεια Ήπειρο, από το 1991, στις 40 εταιρείες, που είχαν πάρει 240 εκατ. δραχμές η καθεμιά για να επενδύσουν και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για τους έλληνες μειονοτικούς, τελικά δραστηριοποιήθηκε μόνο μία, η οποία στο τέλος πουλήθηκε και αυτή…

Μήπως πριν από την Επιτροπή που θέλει να δημιουργήσει ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει πρώτα να υπάρξει μια αποτίμηση του ποιος πήρε και πόσα σε Θράκη και Βόρεια Ήπειρο, πόσα από αυτά διέθεσε για τον σκοπό για τον οποίο τον χρηματοδότησαν και πόσα κατέληξαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό;

Thursday, July 23, 2020

France’s Macron States His Solidarity to Greece, Cyprus in Symbolic Message in Greek

SManalysis
By Tasos Kokkinidis -Jul 23, 2020

In a symbolic post written in Greek on Thursday, French President Emmanuel Macron, through his official Facebook account, reiterated his solidarity with Greece and Cyprus.

At a time when the sovereignty of Greece and Cyprus are questioned by Turkey, Macron said that Europe “should not leave our security in the Mediterranean in the hands of other actors.”

“I want to express France’s full solidarity with Cyprus and Greece in the face of Turkish violations of their sovereign rights. We must not accept that the maritime space of an EU Member State is threatened, ” Macron wrote in Greek.

The post of the French President in detail:


“Europe needs to take a closer look at security issues in the Mediterranean. I will soon convene a conference of the countries of the South of the European Union.

In the Mediterranean, energy and security issues are fundamental. They are becoming the subject of controversy by emerging forces that the European Union still has little influence over. Europe must defend its sovereignty.

Let us not leave our security in the Mediterranean in the hands of other actors. Once again, I want to express France’s full solidarity with Cyprus and Greece in the face of Turkish violations of their sovereign rights. We must not allow the maritime space of an EU Member State to be threatened.

In Libya, we can not allow other forces to violate the arms embargo. Operation Irini is one of Europe’s answers. It needs to be further strengthened.”

ΚΥΠΡΟΣ ΑΤΤΙΛΑΣ : Ποιοι δεν άφησαν το υποβρύχιο ΓΛΑΥΚΟΣ να “ρίξει” ανοιχτά της Κερύνειας;

SManalysis
Πολεμικό Ναυτικό - Επίσημη Ιστοσελίδα - Τύπου "Γλαύκος"
Από Militaire News -20/07/2020

Ο Πτέραρχος ε.α Μιχάλης Κωστάκος αποκάλυψε μιλώντας στο Militaire.gr τις λεπτομέρειες για την αποστολή των F-4 Phantom που δεν έγινε, αφήνοντας τους Τούρκους ανενόχλητους να ολοκληρώσουν την εισβολή στην Κύπρο. Δεν ήταν η μοναδική αποστολή που ακυρώθηκε…

Στο ραδιόφωνο της Κύπρου ΠΟΛΙΤΗΣ 107,6 είχε μιλήσει  τέτοιες μέρες πριν δυο χρόνια, ο τηλεγραφητής του υποβρυχίου ΓΛΑΥΚΟΣ.
Primis Player Placeholder



Όπως έχει γράψει το politis.com.cy  “το υποβρύχιο του ελληνικού ναυτικού ‘‘Γλαύκος’’, αν και στις 20 Ιουλίου 1974 βρισκόταν ανοιχτά της Κερύνειας, πήρε εντολή να επιστρέψει στη Ρόδο.

«Όλα τα σήματα εκείνων των έξι ωρών βρίσκονται στο ημερολόγιο πλοίου, το οποίο βρίσκεται στο φάκελο της Κύπρου», δήλωσε στον ΠΟΛΙΤΗ 107.6 ο Χαράλαμπος Γιακουβάκης, απόστρατος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού, ο οποίος τις πρώτες ημέρες της τουρκικής εισβολής ήταν τηλεγραφητής στην επιστασία ασυρμάτου στο υποβρύχιο του ελληνικού πολεμικού ναυτικού ‘‘Γλαύκος’’, το οποίο αν και στις 20 Ιουλίου 1974 βρισκόταν ανοιχτά της Κερύνειας, πήρε εντολή να επιστρέψει στη Ρόδο.

Ήταν ο άνθρωπος που λάμβανε τα σήματα από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού εκείνη τη μέρα.

Το μαύρο καλοκαίρι του 1974, τα υπερσύγχρονα για την εποχή υποβρύχια ΓΛΑΥΚΟΣ (S110) και ΝΗΡΕΥΣ (S111) διατάχθηκαν να πλεύσουν προς τη Κύπρο, προτού ανακληθούν δύο φορές.

«Από τις 13-14 τορπίλες του υποβρυχίου, το 50% να είχε ευστοχία θα επέφερε βαρύ πλήγμα στο τουρκικό ναυτικό», δήλωσε ο Χαράλαμπος Γιακουμάκης.

Το βράδυ της παραμονής της εισβολής του έδωσε εντολή ο κυβερνήτης του υποβρυχίου να βγει στη γέφυρα και να σβήσει τα νούμερα ‘‘S110’’, για να μη φαινόταν ότι είναι ελληνικό.

 Ο απόστρατος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού Χαράλαμπος Γιακουμάκης διηγείται τα όσα έζησε στην εκπομπή «Στα μισά της μέρας» του Πολίτη 107,6. Ακούστε τον:

Μας έσωσε η Μέρκελ ή απλώς κάνει άλλο παιγνίδι ο Ερντογάν;

SManalysis
Μας έσωσε η Μέρκελ ή απλώς κάνει άλλο παιγνίδι ο Ερντογάν;
Νίκος Μελέτης

Μας έσωσε η Μέρκελ ή απλώς κάνει άλλο παιγνίδι ο Ερντογάν;
Η χθεσινή ημέρα μετά την ένταση της τρίτης που ακολούθησε την έκδοση της τουρκικής NAVTEX για σεισμικές έρευνες του Oruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα κύλησε εν μέσω πληροφοριών για την υποτιθέμενη «μεσολάβηση» της Α. Μέρκελ που είχε σαν αποτέλεσμα το τουρκικό ερευνητικό να μείνει δεμένο αρόδου στην Αττάλεια.

Όμως επειδή η κάθε ιστορία με από μηχανής θεούς πρέπει να έχει και συνέχεια, το ενδιαφέρον πλέον εστιάζεται στο πως θα κινηθεί ο Τ. Ερντογάν, πως θα αξιοποιηθεί η NAVTEX που εξέδωσαν οι τουρκικές αρχές και αν πράγματι ο μοναδικός στόχος και επιδίωξη ήταν η πραγματοποίηση ερευνών στο συγκεκριμένο σημείο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με την προσδοκία ανακάλυψης κοιτασμάτων.

Το ORUC REIS παρέμενε μέχρι αργά χθες το βράδυ δεμένο στο λιμάνι της Αττάλειας και το γεγονός αυτό έδωσε την αφορμή για δημοσιεύματα που απέδιδαν την μη ενεργοποίηση του τουρκικού ερευνητικού, στην παρέμβαση της κας. Μέρκελ προς τον Τ. Ερντογάν.

Η εικόνα βεβαίως που δημιουργήθηκε είναι παραπλανητική.

Ακόμη κι αν υπήρξε τέτοιου είδους παρέμβαση δεν μπορεί να αποτιμηθεί τώρα η «αποτελεσματικότητα» της. Γιατί μπορεί η Άγκυρα να μην έστειλε από την πρώτη ημέρα το Oruc Reis να κάνει τις έρευνες που προέβλεπε η τουρκική Navtex αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να το κάνει τις επόμενες ημέρες ή ότι δεν έχει ήδη επιτύχει ορισμένους από τους στόχους που είχε θέσει σε σχέση με την συγκεκριμένη κίνηση.

Όσο η τουρκική NAVTEX 0977/20 παραμένει σε ισχύ (2 Αυγούστου ) και όσο το τουρκικό ερευνητικό είναι σε ετοιμότητα στο λιμάνι της Αττάλειας δεν μπορεί κανείς να ισχυρισθεί ότι υπάρχει εκτόνωση η αποκλιμάκωση της έντασης, καθώς η πρωτοβουλία των κινήσεων είναι στα χέρια της τουρκικής πλευράς, που έχοντας πια ιδιόκτητα ερευνητικά σκάφη μπορεί μέσα σε λίγες ώρες το τουρκικό ερευνητικό να βρίσκεται στο σημείο και να απλώνει τα καλώδια των σεισμογραφικών ερευνών.

Ο κ. Ερντογάν εξάλλου μπορεί να χρησιμοποίησε την υπόθεση της NAVTEX και της «μεσολάβησης» Μέρκελ για να παζαρέψει με την Γερμανίδα καγκελάριο, προσφέροντας ως ... αντάλλαγμα το ότι κράτησε (τουλάχιστον για τις δυο πρώτες ημέρες) το ερευνητικό σκάφος στην Αττάλεια.

Επίσης η τουρκική πλευρά πέτυχε να επικαιροποιήσει την τουρκική θέση για τις οριοθετήσεις στην ανατολική Μεσόγειο, καθώς με την προβολή του χάρτη της NAVTEX η Άγκυρα θεωρεί ότι πολλοί εταίροι και σύμμαχοι αμφιταλαντεύονται πλέον βλέποντας την «δυσαρμονία» της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί το Καστελόριζο έναντι της Τουρκίας, αλλά και ότι η απόσταση του σημείου που δέσμευσε η NAVTEX από την Κρήτη και το Καστελόριζο, ενισχύει την διαπραγματευτική της θέση.

Η Τουρκία μέτρησε αμέσως (με την ευγενική χορηγία και των ελληνικών ΜΜΕ) τα αντανακλαστικά της Αθήνας και των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, διαπιστώνοντας όμως ότι η «αποφασιστικότητα» που διακηρύσσει η Αθήνα δεν είναι μόνο στα χαρτιά.

Και φυσικά η Τουρκία επιχείρησε να υπονομεύσει την διαπραγμάτευση Ελλάδας-Κύπρου για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, η οποία έχει εισέλθει σε κρίσιμη καμπή.

Η περιοχή την οποία επέλεξε η Τουρκία με την NAVTEX για την διενέργεια των σεισμικών ερευνών ταυτίζεται στο νότιο της τμήμα με την γραμμή οριοθέτησης την οποία προτείνει η Τουρκία στην Αίγυπτο, ώστε να διαμοιρασθεί η υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας με βάση την μέση γραμμή, με τον σφετερισμό όλης της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και την πλήρη εξαφάνιση της επήρειας των Νησιών.

Η αντίθεση της Αθήνας στην τουρκική NAVTEX στηρίζεται ακριβώς στο επιχείρημα ότι η ελληνική υφαλοκρηπίδα καλύπτει όλη αυτή την περιοχή όπου εξασφαλίζεται όμως λόγω της πλήρους επήρειας του Καστελόριζου και της Στρογγύλης. Κάτι που η Αίγυπτος δεν είναι έτοιμη να αποδεχθεί.

Έτσι σε μια κρίσιμη στιγμή της διαπραγμάτευσης Αθηνών -Καΐρου, η Τουρκία επανέρχεται στην γνωστή της θέση ότι εάν η Αίγυπτος γυρίσει την πλάτη στην Ελλάδα μπορεί να μοιραστεί με την Τουρκία ολόκληρη την υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου με αυθαίρετες ερμηνείες του δικαίου της θάλασσας.